Biewer Terrier

Herkomst en geschiedenis

De Biewer Terrier (uitspraak: "biever") is een Duits dwerghondje. In 1984 kregen Werner en Gertrud Biewer, ervaren Yorkshire Terrier-fokkers uit Hirschfeld in de Hunsrück, in een nest van twee rasechte Yorkies pups met witte aftekeningen. Bij de Yorkshire Terrier is wit een fout die uitsluit van de fok, maar het echtpaar vond de driekleurige vacht mooi en ging er gericht op selecteren. De kleur komt van een recessief bontgen dat al verborgen in de Yorkshire Terrier zat. Een bevriende dierenarts bedacht de naam Biewer Yorkshire Terrier, en een bekende Duitse zangeres, volgens de meeste bronnen Margot Eskens, voegde er "à la Pom Pon" aan toe.

De Duitse kennelclub VDH weigerde de honden jarenlang als apart ras te erkennen, dus het ras groeide vooral in het buitenland. In de Verenigde Staten ontstond rond 2006 de Biewer Terrier Club of America, die in 2007 een DNA-onderzoek bij Mars Veterinary liet doen. De uitkomst: de monsters waren genetisch duidelijk te onderscheiden van de Yorkshire Terrier, en in 2009 publiceerde het lab een eigen genetisch rasprofiel voor de Biewer. Sinds januari 2021 is het ras volledig erkend door de American Kennel Club, en sinds 2024 erkent ook de VDH het als nationaal ras.

De FCI erkent de Biewer nog steeds niet. De Raad van Beheer heeft het ras op 25 maart 2019 wel nationaal erkend. Honden worden ingeschreven in het Voorlopig Register (VR) van de Nederlandse stamboekhouding en hebben daarmee dezelfde mogelijkheden als honden in het NHSB, met één uitzondering: op shows kunnen ze alleen het CAC halen, niet het CACIB. De rasvereniging is de Yorkshire Terriër Vriendenclub (YTVC), die ook de Yorkshire Terrier vertegenwoordigt. In Nederland wordt de Amerikaanse rasstandaard gebruikt.

Karakter en gedrag

De Amerikaanse standaard vat het samen: intelligent en trouw, aanhankelijk en speels, en daardoor een uitstekende gezelschaps- en gezinshond. De AKC noemt de meeste Biewers vrolijke, onbezorgde honden met een "kinderlijke" houding, die graag met speelgoed in de bek rondlopen. In het dagelijks leven:

• Hij is in de eerste plaats een gezelschapshond. Volgens de AKC is zijn enige doel in het leven liefhebben en geliefd worden. Reken op een schaduwtje dat je van kamer naar kamer volgt.
• Hij is meestal sociaal. Hij sluit volgens de rasstandaard snel vriendschap met andere dieren. De YTVC merkt wel op dat sommige Biewers eerst terughoudend zijn met vreemden en met goede socialisatie snel ontdooien.
• Hij meldt, maar blaft niet aan één stuk door. Zo omschrijft de AKC het. Een rustsignaal aanleren blijft handig.
• Hij blijft een terriër. De AKC noemt hem stevig, sportief en een goede muizenjager. Hamsters en cavia's horen buiten zijn bereik.

Met oudere kinderen die hondentaal begrijpen gaat het goed, zegt ook de YTVC. Bij peuters is niet zijn karakter het probleem maar zijn formaat: een hondje van 3 kilo raakt snel gewond als het valt.

Grootte en uiterlijk

Een elegante, langharige dwergterriër, iets langer dan hoog, met kleine staande V-oren en een hoog aangezette staart die met een lange pluim in een boog over de rug wordt gedragen. De vacht is steil, zijdeachtig, zonder ondervacht, en valt met een scheiding in het midden van de rug; het kophaar wordt in één staartje opgebonden. Het hoofd is blauw of zwart met goud (tan) en wit; het lijf blauw of zwart en wit; borst, benen en staartpunt zijn wit. Anders dan bij veel Yorkies is de staart niet gecoupeerd (couperen is in Nederland ook verboden).

De maten komen uit de Nederlandse vertaling van de AKC-standaard (7 tot 11 inch, zwaarder dan 4 kilo is een ernstige fout). De AKC heeft de schofthoogte in 2026 aangescherpt tot 8 à 10 inch (20-25 cm).

Beweging en dagelijks leven

De AKC beschrijft de Biewer als een vrij kalme, makkelijke hond met een gemiddelde bewegingsbehoefte. Een groot deel van zijn beweging haalt hij uit spelen: een balletje in de gang, zoekspelletjes, kunstjes leren. Daarnaast een of twee korte wandelingen per dag met nieuwe geuren. Hij is wendbaar en gaat graag mee op pad; sommige eigenaren doen behendigheid met hem.

Het is een van de makkelijkste honden voor een appartement. Omdat hij geen ondervacht heeft, krijgt hij het snel koud: een jasje in de winter is geen modegril. Let op grote honden in het losloopgebied en op sprongen van bank en trap, die kleine gewrichten belasten.

Opvoeding

De Biewer is slim, leert snel en laat graag zien wat hij kan. Wat werkt: korte, vrolijke trainingen, belonen met snoepjes en speelgoed, duidelijke regels vanaf dag één. De YTVC noemt hem ook eigenwijs.

Typische lastige punten:

• Zindelijkheid. Volgens de AKC kan die wat langer duren. Vaste tijden, vaak naar buiten, in een flat eventueel een plasplek binnen.
• Kleinehondensyndroom. Wie hem overal naartoe draagt en niets van hem vraagt, krijgt een kleine baas. Ook hij moet zit, hier en netjes aan de lijn lopen leren.
• Melden. Eén keer bedanken, dan terugroepen en rust belonen.
• Kwetsbaarheid. Kinderen houden hem alleen vast als ze op de grond zitten, en ruw spel met grote honden is uit den boze.

Verzorging

Hier zit het echte werk. Volgens de AKC moet de lange vacht dagelijks worden geborsteld; zijdeachtig haar klit weinig, zachter haar sneller. Om de paar weken een bad, voeten en de omgeving van de anus bijknippen, het kophaar opbinden zodat het niet in de ogen hangt. Nagels regelmatig knippen en oren controleren.

Veel eigenaren kiezen voor een korte knipbeurt in plaats van de lange showvacht. Dan is de dagelijkse verzorging licht, maar ga je ongeveer elke 6 tot 8 weken naar de trimsalon. Hij verhaart heel weinig; dat maakt hem niet allergievrij, maar veel mensen met een allergie verdragen zo'n vacht beter.

Het gebit verdient net zoveel aandacht als de vacht: meerdere keren per week poetsen.

Gezondheid

De Amerikaanse rasvereniging BTCA noemt de Biewer een jong ras met zeer weinig bekende gezondheidsproblemen en over het geheel "zeer robuust". Waar je op moet letten:

• Gebitsproblemen. De vereniging noemt melktanden die blijven zitten en tandsteen. Laat rond 6 maanden controleren of alle melktanden eruit zijn.
• Gevoelige spijsvertering. De vereniging noemt een gevoelig maag-darmstelsel, en volgens de AKC komt zachte of verkleurde ontlasting af en toe voor. Wissel langzaam van voer en ga naar de dierenarts als de diarree aanhoudt.
• Patella-luxatie (losse knieschijf), veel voorkomend bij dwergrassen.
• De ziekte van Legg-Calvé-Perthes, een heupaandoening bij kleine honden, en een levershunt, die met een galzuurtest op te sporen is.
• Hypoglykemie bij heel kleine pups, en verder een collaberende luchtpijp en blaasstenen, zoals bij andere dwergrassen.

De YTVC stelt voor ouderdieren een patella-luxatieonderzoek verplicht. Sinds 1 oktober 2026 controleert de Raad van Beheer bij de dekaangifte of aan de foknormen voor het ras is voldaan; alleen dan krijgen de pups een stamboom. De Amerikaanse rasvereniging vraagt daarnaast een oogonderzoek en DNA-tests op PRA-prcd en primaire lensluxatie (PLL). Vraag die uitslagen voor beide ouders op.

Kosten

Op Marktplaats vragen verkopers voor een Biewer-pup meestal tussen de 950 en 1.850 euro. Voor een pup met een stamboom van de Raad van Beheer en onderzochte ouders zit je eerder aan de bovenkant. De YTVC heeft een overzicht van fokkers en nesten.

Jaarlijkse kosten, grof:

De hondenbelasting verschilt per gemeente: in 2026 heffen nog ongeveer honderd gemeenten die, volgens het ANP gemiddeld zo'n 76 euro per jaar. Kijk op de site van je eigen gemeente. Controleer ook of je aansprakelijkheidsverzekering schade door je hond dekt.

Voor wie hij geschikt is en voor wie niet

Geschikt voor:

• mensen in een appartement die een klein, vrolijk hondje zoeken
• senioren en alleenstaanden die een trouwe metgezel willen
• gezinnen met oudere kinderen die rustig met een hond omgaan
• mensen met een lichte allergie die een vacht willen die weinig verhaart

Niet geschikt voor:

• gezinnen met peuters of wild spel
• wie niet dagelijks wil borstelen en ook geen trimsalon wil betalen
• wie een maatje zoekt voor lange tochten in de kou. Hetzelfde uiterlijk in de klassieke kleur: de Yorkshire Terrier, het ras waar hij uit voortkomt; een iets steviger klein gezelschapshondje: de Havanezer; een helemaal witte zijdeharige dwerg: de Maltezer